سوژه: دانشگاه

کارشناس: SaeedGh

بالاخره تمام نمرات اعلام شدند و الان دیگه میدونم کدوم پیش نیاز ها رو پاس کردم و چه واحدهایی رو میتونم برای ترم تابستون بردارم. البته خیلی وقته که مهلت انتخاب واحد ترم تابستونی تموم شده. اما چه اهمیتی داره؟! مهم اینه که مسئولین دارند زحمتشون رو میکشند و واقعاً هم از ۱۰۰% توانشون استفاده میکنند. میدونید؟ بعضی مواقع باید از زاویه دیگه ای به مسائل نگاه کرد. مثلاً فرض کنید شما یه کار اورژانسی دارید و میخواین یکی شما رو با ماشین به جایی برسونه. ایشون هم با اینکه گواهی نامه نداره قبول میکنه شما رو برسونه. خلاصه راه میافتید و ایشون تا رسیدن به مقصد ۱۰ نفر رو زیر میگیره!! حالا به نظر شما با ایشون باید چکار کرد؟ … نباید سریع قضاوت کرد! وقتی پای صحبت های “ایشون” میشینید متوجه میشید که بنده خدا واقعاً به درامد حاصل از این کار نیاز داشته و علیرغم اینکه نابینا بوده و سمت راست بدنش کاملاً فلج بوده، اما از خود گذشتگی کرده و برای کسب روزی حلال شما رو با ماشین تا جایی رسونده. مطمئن باشید خیلی بیشتر از توانش هم تلاش کرده که با این شرایط فقط ۱۰ عدد انسان ناقابل رو زیر گرفته. خب اگه از این زاویه به قضیه نگاه کنید می بینید که باید ازش قدردانی هم کرد!

بحث به کجا کشید؟! میخواستم راجع به رقابت علمی در دانشگاه بنویسم …

من یه طرحی داشتم که میخواستم نظر شما رو راجع به اون بدونم. میگم چطوره دانشگاه ها فرم هایی رو در اختیار دانشجو ها قرار بده که اطلاعاتی مثل میزان مطالعه، میزان IQ، مشکلات خانوادگی و سایر مشخصات دانشجو ها رو بگیره و بعد بر اساس این اطلاعات جمع آوری شده نمرات دانشجو ها رو یکسان سازی کنند! یعنی از اونیکه پول، وقت و IQ بیشتری داره نمره کم کنند و بدند به اون بیچاره هایی (مثل من) که هیچکدوم از اینها رو ندارند. اینجوری کلی عدالت در دانشگاه ها توزیع میشه!

دلیل اینکه این طرح به ذهنم خطور کرد اینه که گفتم شاید یک وقت احیاناً در ارزشیابی بی عدالتی هایی کم و بیش صورت گرفته باشه! بی عدالتی ای که باعث تبدیل رقابت علمی دانشجوها به یک رقابت ناسالم شده و هدف اصلی رقابت رو از کسب علم، به کسب نمره! تغییر داده. می پرسید به چه صورت؟

۱ . عدم رعایت عدالت در ارزشیابی تحصیلی.

۱-۱ . پایین آوردن سقف نمره: متاسفانه بعضی از اساتید با افتخار اعلام میکنند که “حداکثر نمره ای که یک دانشجو میتونه از من بگیره ۱۵ هست”. خب این یعنی چی؟!

- خب عزیزم، من میخوام شما رو تشویق کنم به درس خوندن.

- اِ … سلام استاد! ببخشید متوجه حضورتون نشدم. خوب شد که تشریف آوردید. ممکنه بیشتر توضیح بدید؟

- بله، خواهش میکنم. اتفاقاً سوال خیلی خوبی رو مطرح کردید. همه خوب گوش بدید شاید سوال شماها هم باشه.

- استاد، ببخشید ها … جسارته … اما اینجا که به غیر از من کسی نیست!

- شما به این کارها کاری نداشته باش؛ عزیزم! … ببینید وقتی نفر اول رشته [.......] از درس من ۱۵ میگیره، معلوم میشه که درس من خیلی مهمه و اگه دانشجویی خودش رو بخاطر درس من نکُشه، حتماً میافته. پس نتیجه میگیریم که دانشجو مجبور میشه درس من رو هرطور که شده بخونه و بعداً بخاطر اینکه سختی کشیده از من تشکر هم میکنه.

- یعنی اگه یکی درس شما رو ۲۰ بگیره اونوقت درس شما کم اهمیت جلوه داده میشه؟ با این حساب اگه مثلاً انشتین زنده بود و میومد دانشگاه، از استاد فیزیک ۱۵ میگرفت که! خوبیت نداره خب!

- در عوض همه می فهمیدند که فیزیک درس مهمیه!

- چی بگم خب؟! شاید همینطور باشه که شما میگید. خب استاد دیگه بیشتر از این وقتتون رو نمیگیرم.

- نه خواهش میکنم. وظیفه ام بود.

۱-۲ . سوالات غیر استاندارد: باز هم متاسفانه، بعضی از اساتید محترم (بعضاً حتی با نیات خیر خواهانه) با طرح سوالات غیر استاندارد باعث متضرر شدن دانشجویان میشوند. برای ملموس تر بودن قضیه یک مثال اغراق آمیز میزنم. فرض کنید استاد درس تربیت بدنی، سوالات این درس را به زبان انگلیسی طرح کند! با این توجیه که این کار به تقویت زبان انگلیسی دانشجویان کمک کرده و آنها را برای تحصیل در مقاطع دکترا و فوقش(!) و حضور در المپیک ۲۰۱۲ و … یاری میرساند!!

البته همونطور که میدونید ما اساتید باسواد، با تجربه، با کمالات و … نمونه زیادی در سطح کشور داریم و دانشگاه رتبه الف خودمون هم که اصلاً از این لحاظ جای بحث نداره! واقعاً جای بحث نداره!

من منظورم خدای نکرده با همه اساتید دلسوز و زحمتکش نبود! به قول اساتید، منظور من همون یک نفری بود که خودش میدونه!! … همون سیب خراب توی جعبه و از این چیز ها!

فکر میکنم فعلاً همین شماره “۱″ کافی باشه تا در آینده من مطلبی برای نوشتن و شما هم مطلبی برای خوندن داشته باشید!

پانوشت:
از کادر اشتراک رایگان ستون سمت راست وبلاگ میتونید به عضویت خبرنامه در بیایید تا در صورت ارسال مطلب جدید، از طریق ایمیل مطلع شوید.

شاید یه زمانی پیدا کردن یک غول چراغ جادو که اگه خیلی به خودش فشار می آورد می تونست نهایتاً ۳ تا از آرزوهای هرکسی رو برآورده بکنه آرزوی خیلی از ماها بود. اما الان هر کسی میتونه به راحتی با یک کلیک به شبکه جهانی غولها متصل بشه و هر چند تا آرزو که داشته باشه برآورده کنه! اگه اون قدیمها قهرمان داستان به خودش زحمت میداد و می رفت بیرون تا توی یه چراغ قدیمی دنبال رویا هاش بگرده، الان تو خونه میشینه پشت کامپیوتر و تو اینترنت دنبال اونها می گرده.

این کار اگه اشتباه نباشه درست هم نیست. مساله سر سنتی بودن یا مدرن بودن نیست. مساله حتی سر غول هم نیست. (میترسم یه چیزی راجع به غولها بنویسم، فردا برام پرونده سازی کنند و بعدش هم اعادهء حیثیت و از این حرف ها! اصلاً ولشون کنید، اگه با انتقاد من آدم میشدند که بهشون نمی گفتند غول!!). مشکل از خواسته های ماست که ریشه در عدم شناخت صحیح نیازهامون و راههای صحیح تأمین اونها داره. حتماً خودتون از روی عنوان یادداشت متوجه شدید که موضوع بحث سایت های اینترنتی همسریابی هست.

جالبه … عنوان سایت هست “خانه ازدواج موقت“. یک سال نمیشه که راه افتاده. وارد بخش “درباره ما” که میشی نوشته:

“سایت ازدواج موقت هیچگونه وابستگی حزبی، جناحی و یا حکومتی ندارد و بر اساس نیاز موجود در جامعه و منحصرا توسط گردانندگان سایت طراحی و راه اندازی گردیده است. آنچه برای گردانندگان سایت مهم است، برداشتن قدمی هر چند کوچک در جهت ترویج فرهنگ ازدواج موقت برای نجات لااقل بخشی از جوانان از خطر ابتلا به گناه و کنار گزاردن باورهای غلط موجود در خصوص ازدواج موقت می‌باشد.”

کمی پایین تر آیه ای از سوره مائده آورده و اینطور ترجمه کرده که:

“ای کسانی که ایمان آورده‏ای؟!» چیزهای پاکیزه! را که خداوند برای شما حلال کرده است؛) حرام نکنید! و از حد، تجاوز ننمایید! زیرا خداوند متجاوزان را دوست نمی‏دارد!”

اولین باره که می بینم تو ترجمه آیه قرآنی از اسمایل (=شکلک) چشمک استفاده شده! بگذریم از علامت تعجب های معنی دار.

خب این نوجوون که چنین سایتی رو راه انداخته واقعاً تقصیری نداره. خب براش جالبه. اما از مسئولین انتظار میره که جلوی چنین مواردی رو بگیرند. اگه وجود چنین سایتی همونطور که این دوستمون تصور کرده واقعاً میتونه به جامعه کمک کنه و جوون ها بجای اینکه در جامعه با هم روبرو شده و به فساد کشیده بشند، وارد چنین محیط امنی(!) که تحت مدیریت و نظارت این نوجوون ما هست میشند و تحت تاثیر تعالیم دینی قرار میگیرند و مهم ترین معضل فرهنگی قرن از بین میره و همه باقی عمرشون رو به خوبی و خوشی در کنار هم زندگی میکنند، در اینصورت نیاز هست که این کار توسط گروهی از کارشناسان مجرب انجام بشه نه یک نوجوون مثلاً ۱۱ ساله!!

یکی دیگه از هموطنان خوش ذوق ما یه کار اقتصادی تر انجام داده. در وبلاگش نوشته با توجه به استقبال بی سابقه خواننده های وبلاگ، یک سرویس جدید اضافه کردیم … به این صورت که شما به بخش نظرات میرید و همسر مورد نظرتون رو انتخاب میکنید!!! فکر میکنم اینها اگه زورشون برسه سیستم برده داری رو هم در بخش نظرات وبلاگشون تعبیه میکنند! بی انصاف ها حداقل یه بخش جداگانه هم به این کار اختصاص نمیدند.

یکی دیگه ۴۰ ساله هست (اینهایی که مینویسم همه مستند هستند). باهاشون مصاحبه شده. ایشون عمده کار میکنند! یک سایت زدند که خودشون ادعا میکنند ۵۳۰۰ تا عضو داره و بازار ازدواج شکر خدا این اواخر خوب بوده و … میگن که موسسه دارند و کارشون تایید شده هست.

من خیلی از سایت های ایرانی رو دیدم. آدم از این دلش میسوزه که خیلی این عزیزان وبمستر نمیدونند باید چکار کنند … حالا که دارند کار اشتباه انجام میدند، حداقل اون کار اشتباه رو درست انجام بدند تا یه عده بتونند درست اغفال بشند! مثلاً در سایتهای همسر یابی هیچ پارامتر و معیار روانشناسانه ای(!) وجود نداره. یعنی شما به عنوان متقاضی همسر(!) باید اینها رو مشخص کنید: رنگ چشم - رنگ مو - رنگ پوست - قد - وزن - … سایر موارد رو هم Recommended بذارید!! … همسر مورد نظر شما آماده است. به پای هم پیر میشید … شک نکنید! (توجه داشته باشید که من به عنوان منتقد این سایت ها رو مورد بررسی قرار دادم و نه متقاضی!!)

شاید در آینده نزدیک دستگاه همسر یاب دیجیتال هم ساخته بشه. شما مشخصات همسر دلخواهتون رو در دستگاه Set میکنید و بعد دستگاه رو میذارید تو جیب بقلتون و میرید در سطح شهر یک گشتی میزنید. هروقت به فاصله ۱۰ متری جنس مخالفی رسیدید که مشخصات شما رو به دستگاهش داده و شما هم مشخصات اون رو به دستگاهتون دادید، پیامی ظاهر میشه که Ok رو میزنید و ازدواج شما بصورت آنلاین ثبت میشه!

این دقیقاً مثل مکانیسم “انتخاب همسر”(!) حشرات میمونه … تفاوتش اینه که ازدواج اونها ثبت نمیشه!

یه مقاله خوب هم اینجا پیدا کردم که مکمل این یادداشت هست. (بار فرهنگی وبلاگ هم تأمین شد)

برای مدتی درگیر یک پروژه هستم که باید تا اواخر July به اتمام برسه. برای همین هم فعلاً فروم رو Stand By نگه داشتیم تا تغییراتی رو در اون اعمال کنیم که بی ارتباط با این پروژه هم نیست. به احتمال زیاد نیاز به ایجاد یک انجمن خصوصی و دو انجمن عمومی جدید هم داریم که در صورت انجام این کار، از طریق ایمیل در جریان این تغییرات قرار خواهید گرفت. البته همونطور که انتظار می رفت، تا این لحظه استقبال چندانی از فروم صورت نگرفته! ما دلیل این عدم استقبال رو بی اطلاعی دانشجویان از وجود این فروم میدونیم و بنابراین به توسعه فروم ادامه خواهیم داد.

چندی قبل در پست “سایت دانشگاه زیر ذره بین” پاره ای از ایرادات سایت دانشگاه رو خدمتتون عرض کردم. الان هم قصد دارم مطالبی رو در ادامه اون بحث بنویسم. می خواستم عنوان این پست رو “سایت دانشگاه زیر ذره بین ۲″ بذارم اما تحت تاثیر آموزش های تشنج زدایی (که به عنوان یک واحد اجباری در ساختمان اداری تدریس میشه!) منصرف شدم و تصمیم گرفتم عنوانی رو انتخاب کنم که در جهت تعالی جامعه و پیشبرد اهداف عالی آموزشی - فرهنگی - … باشه و به زبان ساده تر به دانشجو ماند مثبت بده. و کمکی باشه به مسئولین دانشگاه برای تصحیح افکار عمومی!

نقاط + و - تغییرات اخیر سایت دانشگاه: تغییرات خوبی در صفحه اصلی سایت دیده میشه. تمام این تغییرات بطور بالقوه خیلی خوب، مفید و سازنده هستند اما برخی از اونها برای دانشجوها در حکم نوشدارو هستند برای سهراب! (مثل توضیح چگونگی پرداخت شهریه بعد از پایان مهلت پرداخت!). جای بسی شادمانیست که بالاخره اشاره شد که سامانه مروارید فقط در IE قابل استفاده است. همونطور که در اولین روز راه اندازی این سامانه در سایت دانشگاه؛ هم اشاره کردیم، سامانه مروارید کار شرکت نیکان شبکه است و توسط واحد های دانشگاهی زیادی مورد استفاده قرار رفته اما اگه بخواهیم از دید یک برنامه نویس بهش نگاه کنیم، باید گفت از لحاظ اینترفیس و واسط کاربری، فوق العاده ضعیف طراحی شده. امروزه در دنیای خدمات وب، هر طراحی که نتونه سایت رو بصورت Cross-Browser طراحی بکنه از گردونهء رقابت خارج میشه. حالا اینکه در طی این سالها چطور سامانه مروارید تونسته یکه تاز این عرصه باشه جای بسی علامت سوال داره!!!

از تغییرات دیگه ای که من متوجه اون شدم، حذف لینک “مناقصه ها” و تصحیح لینک “پست الکترونیک” بصورت “پست الکترنیک ویژه اساتید” و همچنین افزودن لینک “همایشها” هست. همچنین متوجه نکتهء جالب دیگه ای هم شدم و اون اینکه آدرس ایمیل info@tonekaboniau.ac.ir که در انتهای صفحه قرار داره، در حال عادی فقط در IE قابل مشاهده است. (در تصویر بالا با فلش قرمز مشخص شده). مشکل دیگه ای که قبلاً در سایت دانشگاه دیده بودم، cache شدن صفحات بود که این باعث میشه بازدید کننده نتونه تغییرات سایت رو ببینه. البته با فشردن کلید های ctrl+F5 میشه صفحه رو به روز کرد اما ۹۹% بازدید کننده ها نمیدونند که باید این کار رو انجام بدند (یا بلد نیستند و یا در جریان cache شدن صفحه نیستند).

البته همونطور که مستحضر هستید، سایت دانشگاه ما بسیار نوپاست و نباید انتظار داشت که طی چندین سال اول فعالیت، به سطح قابل قبولی از کاربری برسه. باید بیش از اینها صبور بود چون راه آزمون و خطا راهی بسیار طولانی و پر چالش هست!

پانوشت: دوستانی که نظر، انتقاد و یا پیشنهادی در رابطه با نحوهء نگارش و یا محتوای مطالب این وبلاگ دارند، آن را در بخش نظرات وبلاگ نوشته و یا به ایمیل tuniv.ir@gmail.com ارسال نمایند تا مورد بررسی قرار گرفته و در صورت لزوم، ایرادات احتمالی به طور مسالمت آمیز(!) برطرف گردند. در غیر اینصورت جهت پیگیری، پیگرد قانونی و …! بخاطر درج مطالب خلاف قوانین جمهوری اسلامی در این وبلاگ شخصی، لطفاً تنها از طریق درگاه مربوطه که به همین منظور بوجود آمده است (سیستم فیـلتـرینگ مخـابرات جمهوری اسلامی ایران) اقدام فرمایید. تمامی تذکرات تهدید آمیز و تذکراتی که خارج از چهارچوب امر به معروف تشخیص داده شوند، مستقیماً بازتاب داده خواهند شد. با تشکر از همکاری شما.

طی گفتگویی که با مسئول محترم حراست دانشگاه داشتم تصمیم گرفتم بطور کاملاً داوطلبانه یادداشت “چه کسی تالار را برداشت” -که در حاشیهء نامه (=ایمیل) من به دفتر ارتباط مردمی ریاست جمهوری برای پیگیری وضعیت سایت رسمی دانشگاه از نظر وجود محتوای غیر اخلاقی بود- را حذف کرده و از جناب آقای مهندس علیرضایی به دلیل نام بردن از ایشان به عنوان مسئول سایت و ذکر نام ایشان در نامه مذکور پوزش بطلبم. همچنین در صورتیکه این جسارت بنده (یعنی ارسال آن ایمیل به دفتر ارتباط مردمی ریاست جمهوری) موجب رنجش خاطر هر یک از مسئولین محترم، اساتید گرامی و یا دانشجویان عزیز و … گردیده است، از تک تک ایشان پوزش می خواهم. (این را نخواسته بودند و صرفاً برای نشان دادن حسن نیت بنده بود! )

—————–

خوشحالم که این مساله بهانه ای شد تا مسئولین محترم نیز میهمان ما در سایت مستقل دانشجویان دانشگاه آزاد تنکابن باشند.

امیدوارم خداوند علیم آخر و عاقبت همهء ما را ختم به خیر گرداند.

—————–

مطلب دیگه ای رو آماده کرده بودم که بنویسم، اما این موضوع پیش اومد و باعث شد فرصت اندکی که برای توسعه سایت در اختیار داشتیم صرف تغییرات سایت کنیم. ان شاءالله این تغییرات به زودی به پایان میرسه. در این مدت میتونید با ایمیل tuniv.ir@gmail.com با ما در ارتباط باشید.

پانوشت:
بازدید کنندهء گرامی، مطمئن باشید که این سایت هیچ ارتباطی با سایت رسمی دانشگاه نداشته و صرفاً توسط گروهی از دانشجویان ساده! اداره میشود.

می خوام باز هم انتقاد کنم! اما چون تا الان خیلی انتقاد کردم باید اول یه مقدمه ای بچینم!

یک سوال: به نظر شما چگونه باید از یک شخص یا نهاد خاص انتقاد کرد؟

۱/ یک بار انتقاد برای تمام مشکلات گذشته، حال و آینده کافیست!

۲/ دو یا سه بار انتقاد خوب است. نباید زیاد انتقاد کرد.

۳/ هر بار که ایرادی وجود داشت باید انتقاد کرد اما اگر تاثیر نداشت نباید ادامه داد.

۴/ هر بار که ایرادی وجود داشت باید انتقاد کرد و اگر تاثیر نداشت باید از مسیر دیگری وارد شد!

حالا می خوام یه سایت خیلی جذاب رو بهتون معرفی کنم … این شما و این هم سایت دانشگاه آزاد تنکابن!

چی؟ … سایت بستنی فروشی کدومه! شوخی نمیکنم … این سایت دانشگاه ماست . سایت به این قشنگی! این همه زحمت کشیدند رنگ رنگیش کردن بعد شما در عوض تشکر، اینجوری بهش نگاه میکنید؟

وجود اون سه تا رنگ تند هم دلیل داره برای خودش (پس چی خیال کردید؟ کلی کار کارشناسی روش انجام شده). اولا که اینها رنگ های پرچم ما هستند اما حالا ممکنه رنگشون یکم فرق داشته باشه! این که مهم نیست. مهم اینه که حس پرچمیت(!) رو به بازدید کننده منتقل میکنه. گذشته از اینها، رنگ های به کار رفته از نظر روانشناسی هم توجیه دارند. نارنجی القا کنندهء نشاط و هیجانه. بخاطر همین هم در بالای سایت قرار گرفته تا همینکه دانشجو  وارد سایت میشه هیجان زده بشه و ذوق بکنه! قرمز هم، هم میتونه به عشق نسبت داده بشه (خوشحال نشید! منظورم عشق به پرچم و وطنه). سبز فسفری هم نظرها رو جلب میکنه و بیشتر به عنوان یه نکته انحرافی برای پرت کردن حواس دانشجوها از مورد قبلی (عشق) استفاده شده.

بخش های مختلف سایت هم کلی هوشمندانه طراحی شده! مثلاً “ثبت نام اینترنتی” لینکی هست که دانشجو برای ورود به پورتال دانشجویی، چک کردن نمرات و … از اون استفاده میکنه!

- حالا چرا اسمش رو نذاشتند “ورود به پورتال”؟

- خب بعداً دانشجو از کجا بدونه که برای ثبت نام هم باید به همون پورتال دانشجویی وارد بشه؟

- خب این رو هم بنویسند تا دانشجو ها بدونند. کاری نداره که.

- ببینید شما از همون دو پست قبلی که اومدید همش دارید با من بحث میکنید ها! خب مگه مسئول سایت بیکاره که بیاد بشینه به سایت رسیدگی بکنه؟! اصلاً شاید ترجیح دادند که شما ندونید!

- یعنی چی؟ مگه … اونوقت … ۶۰۰،۰۰۰ … شکایت … اخراجش … !! [سانسور شد!]

-

اصلاً از این بحث بگذریم . تصویر پایین رو ببینید. می بینید چه راهنمای خوبی براتون آماده کردند. این تصویری که گذاشتم، اشاره به همون صفحه اول سایت داره که تصویرش رو در بالا دیدید. حالا ممکنه با هم فرق هم داشته باشند. اما چه فرقی میکنه؟! مهم اینه که شما رو حسابی راهنمایی میکنه و بعد از خوندن این راهنما، دیگه با مشکلی مواجه نمیشید. تنها شرط لازم برای استفاده از این راهنما هم داشتن یک قوه تخیل قوی هست. فقط همین. مثلا وقتی که میبینید دور لینک “سامانه خدمات اینترنتی” خط کشیده و راجع بهش توضیح داده شما باید بدونید که منظورش همون لینکی هست که الان شده “ثبت نام اینترنتی”. خب اینکه واضح بود! اما بعضی جاها یه خورده پیچیده تر میشه و ممکنه نیاز باشه از یه برنامه نویس یا مهندس نرم افزار کمک بگیرید. (مثلاً وقتی که قصد دارید به بخش “نامه الکترونیکی” برید)

روی لینک زیر کلیک کنید تا ادامه اش رو بخونید.

دنباله را بخوانید